Feeds:
Artigos
Comentarios

Posts Tagged ‘Afganistan’

En vista que no Clube nos estamos a especializar en libros sobre Afganistán, propoño unha pequena viaxe arredor da representación que o cine mostrou desta parte do planeta:

  • AS ORIXES

El hombre que pudo reinar (John Huston, 1975)

Danny Dravot e Peachy Carnehan son dous aventureiros que viaxan á India en 1880. Sobreviven grazas ao contrabando de armas, de mercadorías e outras actividades similares. Un día deciden facer fortuna no lexendario reino de Cafiristán. Despois dunha dura viaxe a través do Himalaia, alcanzan a súa meta xusto a tempo para facer uso da súa experiencia no combate e salvar a unha aldea dos seus asaltantes. Está inspirada nun relato de Kipling.

Nesta espléndida película non se trata exactamente de Afganistán, pero sí reflicte perfectamente por unha banda a idea que os países colonizadores tiñan desta zona e por outra podemos vislumbrar algunhas características da sociedade que en moitos aspectos son base de moita da realidade actual.

  • A GUERRA FRÍA

Rambo III (Peter McDonald, 1988)

Cando descubre que o coronel Trautman caeu en mans soviéticas en Afganistán, Rambo regresa ao servizo para intentar liberar ao seu amigo. Despois de contactar coa resistencia afgana, entra na zona sitiada polas tropas inimigas…

Película infumable, a maior gloria dos músculos de Stallone, pero na que podemos ver a imaxe que se trataba de dar dende o bando norteamericano do exército soviético, en plena Guerra Fría, e onde tamén vemos a intervención de Estados Unidos que foi un dos detonantes da realidade que agora vivimos…

La bestia de la guerra (Kevin Reynolds, 1988)

Un tanque se perde no deserto durante a guerra de Afganistán.

Película bastante mediocre, que podemos encadrar tamén dentro do contexto da Guerra Fría, pero que conta coa curiosidade de que os protagonistas son tanquistas do exército soviético. Máis próxima ao xénero western que ao cine bélico.

La Guerra de Charlie Wilson (Mike Nichols, 2007)

A principios dos oitenta, un congresista americano aficionado á diversión, unha muller da alta sociedade de Houston defensora acérrima das boas causas, e un axente da CIA ao que lle gustaban os retos, conspiraron para realizar a maior operación segreda da historia. Joanne Herring (Julia Roberts), unha das mulleres máis ricas de Texas e virulenta anticomunista, convenceu ao congresista Charlie Wilson (Tom Hanks) para axudara aos muiahidines afganos, conseguindo fondos e armas para expulsar aos soviéticos de Afganistán. O compañeiro de loita de Charlie nesta dura batalla foi o axente da CIA Gust Avrakotos (Philip Seymour Hoffman).

Ácida película que amosa as entrañas da política. Baseada en feitos reais.

  • A CHEGADA DO TALIBÁNS

Kandahar (Mohsen Makhmalbaf, 2001)

Película que reflicte aa situación de Afganistán baixo o réxime talibán. Curiosa e involuntariamente, foi estreada na mesma época que Estados Unidos atacaba o mencionado país tras os atentados do 11 de Setembro, o que promocionou a película de forma adicional.

Buda explotó por vergüenza (Hana Makbalbaf, 2007)

Baixo a estatua do Buda que destruiron os talibáns, ainda viven milleiros de familias. Baktay, unha nena afgana de seis anos, é incitada a ir á escola polo fillo dos seus veciños que le os alfabetos fronte a súa cova. De camiño á escola, é acosada por uns nenos que xogan de forma cruel reflexando a sociedade tan violenta que os envolve. Os nenos pretenden lapidar a Baktay ou destruila como o Buda, ou dispararlle como fixeron os americanos no labirinto de covas. ¿Será capaz Baktay de superar estes obstáculos para poder aprendelos alfabetos na súa lingua materna?.

Sobre a destrucción dos Budas deixo tamén esta ligazón cunha nova recente:

http://www.rtve.es/noticias/20110302/budas-afganos-bamiyan-se-resisten-morir/412724.shtml

Kandahar (Andrei Kavun, 2010)

Aínda que leva o mesmo título que unha das anteriores, nesta ocasión trátase dun filme ruso do 2010, que recolle a historia do secuestro dun avión comercial ruso no 1995 por parte dos talibáns.

Neste apartado tamén poderíamos engadir “Cometas en el Cielo” e “Mil soles espléndidos”, pero deixareinos por estar comentados nos post anteriores.

  • DESPOIS DO 11-S

Tras a catarse que supuxeron os atentados do 11 de setembro nas Torres Xemelgas e a posterior invasión, a realidade en Afganistán novamente deu outro xiro.

A las cinco de la tarde (Samira Makhmalbaf, 2003)

Trala caída do réxime talibán en Afganistán, reabrieron as escolas para as mulleres. Unha delas pretende adicarse á política e incluso chegar a ser algún día presidenta da República. Pero o burka, as tradicións e o réxime machista seguen profundamente establecidos na vida social do país.

Sen dúbida, esta película pode ilustrar moi ben cousas que estamos a ler no libro de clube, e realidades que aínda debemos de denunciar.

Camino a Guantanamo (Michael Winterbottom, Mat Whitecross, 2006)

Película que denuncia a situación dos presos islamistas encarcelados na base norteamericana de Guantánamo, en Cuba. En setembro de 2001, catro xóves amigos británicos de orixe pakistaní foron ao seu país para asistir á boda dun deles e, de paso, disfrutar dunhas vacacións percorrendo o país. Despois de moitas vicisitudes, foron capturados por tropas norteamericanas e trasladados á base norteamericana de Guantánamo, onde permaneceron máis de dous anos e fueron sometidos a innumerables humillacións e torturas. Finalmente, o 5 de marzo de 2004 foron trasladados ao Reino Unido. En Londres, tras ser interrogados, foron postos en liberdade sen cargos.

watch?v=1tqTcSqvKtU

O mesmo director, dirixiu un ano seguinte Un corazón invencible, baseada no tráxico relato de Mariane Pearl, a viuva do reporteiro do Wall Street Journal Danny Pearl, asasinado no ano 2002 tras ser secuestrado polos talibáns en Pakistán. Coa colaboración do exército da coalición internacional e de numerosas organizacións, Mariane tentou atopalo por tódolos medios, pero os seus esforzos foron inútiles.

A listaxe podería continuar, pero creo que como mostra pode valer para ilustrar un pouco. Na miña opinión, hai unha temática que enlaza todas elas e non é outra que a violencia. Agardemos que as próximas películas que aborden a realidade en Afganistán, xa poda facelo tomando outros temas máis amables.

Read Full Post »

Iniciamos a lectura do novo libro do Clube e novamente con Khaled Hosseini e “Mil soles espléndidos”.  A reunión para comentalo será o 14 de marzo no Canaletto ás 20:30.

Mil soles espléndidos de Khaled Hosseini

 

Entrando no libro en sí, trátase da segunda obra do seu autor, publicada en castelán no 2007 pola editorial Salamandra (para @s que queiradesmercalo, hai tamén formato de bolsillo). tras o éxito de “Cometas en el cielo”, novamente Afganistán será o escenario desta obra, pero se no anterior libro o protagonismo era para a infancia, nesta ocasión será o mundo da muller o que enmarca “Mil soles espléndidos”.

Mariam, filla ilexítima dun home de negocios se cría coa súa nai nunha modesta vivenda nas aforas de Herat. Aos quince anos, a súa vida cambia drásticamente cando o seu pai a envía a Cabul a casarse con Rashid, un hosco zapaterio trinta anos maior que ela. Casi dúas décadas máis tarde, Rashid atopa nas rúas de Cabul a Laila, unha xove de quince anos sen fogar. Cando o zapateiro lle ofrece refuxio na súa casa, que deberá compartir con Mariam, entre as dúas mulleres se inicia unha relación que acabará sendo tan profunda como a de dúass irmás, tan forte como a da nai e a  filla. Pese á diferencia de idade e as distintas experiencias que a vida reservoulles, a necesidade de afrontar as terribles circunstancias que as rodean —tanto de portas adentro como na rúa, onde a violencia política asola o país—, fará que Mariam e Laila vaían forxando un vínculo indestructible que daralles a forza necesaria para superar o medo e dar cabida á esperanza.

 

Creo que poderemos sacar moito desta obra que pode complementar os libro que levamos lido. Deixo o trailer da película (sintoo pero solo o atopei en inglés)

Read Full Post »

Aínda que a vida da muller en Afganistán é un tema central do seguinte libro que imos ler no Clube, deixo a imaxe gañadora do World Press Photo deste ano, obra da fotógrafa suraficana Jodie Bieber, na que retrata a unha xove afgana chamada Aisha Bibi, á que lle foron amputadas as orellas e o nariz por non obedecer ao seu marido que a mantiña en condicións de escravitude. Esta foto foi portada da revista Time.

Non deixa de ser curioso, que dúas das fotos máis emblemáticas deste país  sexan de mulleres afganas. Coñecedes unha das máis famosas portadas do National Geographic?

Poderá ser un tema para o debate cando rematemos Mil soles espléndidos, non vos parece?

Read Full Post »

Cometas en el cielo

O libro que estamos a ler no Clube de cara á próxima reunión é Cometas en el cielo” de Khaled Hosseini. A obra transportanos a Afganistán dende o final da monarquía ata o presente. Narra unha historia de amizade entre dous nenos que están a crecer en Cabul. Criados no mesmo fogar e amamantados polo mesmo peito, Amir e Hassan crecen en mundos distintos: Amir é o fillo dun home rico e importante, mentres Hassan, o fillo do servente do pai de Amir, é un Hazara, membro dunha minoría étnica desprezada. As súas vidas cruzadas, reflicten a evolución do mundo que viven . Cando se produce a invasión soviética e Amir e o seu pai fuxen do país para comezar unha nova vida en California, Amir cre que tamén pode fuxir do pasado e que non levará con el a memoria de Hassan.

“Cometas en el cielo” é  unha novela sobra a amizade e o prezo da lealdade. Tamén sobre a relación de pais e fillos, e o poder das mentiras. pero tamén d escribe a riqueza e a beleza dunha terra en proceso de destrucción. pero nesa devastación, Khaled Hosseini atopa esperanza e posibilidade de redención.

Esta obra tivo un grande impacto dende a súa publicación no 2003 sendo traducido a varios idiomas. No ano 2007, o director Marc Foster levou a cabo a súa adaptación cinematográfica que foi nominada nos Globos de Ouro como mellor película de fala non inglesa e aos BAFTA tamén nas categorías de fala non inglesa e guión adaptado. Pero posiblemente, a parte máis celebrada da película corre a cargo do compositor Alberto Iglesias que foi nominado polo seu traballo tamén nos citados premios e recibiu o recoñecemento nos Oscar ao ser tamén nominado. A continuación deixo o trailer realizado para a película.

RECOMENDACIÓN: @S QUE NON LEVEDES O LIBRO BASTANTE AVANZADO AGARDADE ANTES DE VER O TRAILER…

 

Read Full Post »